De tweede run is een feit

Een lekker druk dagje geweest, zowel op werk als bij thuiskomst. Het weer werkte gelukkig een beetje mee, en voor mijn gevoel was ook de ergste spierpijn van mijn eerste run verdwenen. Eerlijk gezegd is me de duur van de spierpijn wel wat tegen gevallen. Ik ben het hardlopen nooit ingestapt met het idee van dat doe ik even. Dus aan mijn gedachtegang kan het niet gelegen hebben. lichtelijk heb ik mijzelf wel een verwijt gemaakt dat ik dan de afgelopen 15 jaar niet stil had moeten zitten...

Maar met een mooie avond (lees: droge avond) is er dan geen excuus meer om niet van start te gaan met een 2de run. Tenslotte heb ik al 2 dagen rust gehad. Mijn doel voordeze run is om de resterende spierpijn er een beetje uit te lopen. Dus mijn aanpak ten opzichte van de eerste run was dan ook toaal anders. Geen vooraf vastgestelde afstand, geen eerder uitgezochte route, maar gewoon lopen om het lopen. Gewoon lekker door de wijk waar ik woon. Lopen en rond kijken. laten we het observeren vanuit een ander perspectief noemen.

Ook mijn start deze keer merkte ik op dat mijn tempo te hoog lag. hier had ik na de eerste run over na gedacht en had oordopjes meegenomen zodat ik kon kijken of ik met muziek een ander ritme aan kon nemen. even snel zoeken voor een muziekje, en al snel kwam ik op reggea terecht. LMS - give the youth a chance, en succes! Op dit ritme kon ik mijn tempo naar beneden brengen. Ik merkte ook direct op dat daardoor mijn afgelegde afstand zonder vaartmindering toenam. Nog niet tot op het punt dat het voor mij acceptabel was, maar een korte wandeling na elke 600 meter is absoluut een verbetering ten opzichte van de eerste run. Verder moet ik wel opmerken dat lopen met oordopjes voor mij persoonlijk erg ongemakkelijk aanvoelde. Dit kan ook te maken hebben met de ondingen die ik meegenomen had. De volgende run zal eens proberen met andere dopjes, al is het alleen als hulpmiddel om controle te krijgen over mijn looptempo. Vooralsnog voelt het iets onnatuurlijk aan. 

De eerste 1.2km verliepen goed, met een wandelmoment van 30 seconden. Echter bij de 1,2km merkte ik een erg ongemakkelijk en pijnlijk gevoel in mijn maag. Iets waar ik vooraf een klein beetje bang voor was. Door de hectiek van de dag had ik namelijk iets later gegeten, en de tijd tussen eten en rennen was niet groot genoeg geweest. Op dit moment heb ik mijn run even volledig gestaakt, om zo mijn maag even de tijd te geven alles op zijn plek te brengen en terug te keren naar de staat waarin ik hem wel fijn vind. Mijn maag kon deze korte pauze waarderen en besloot mee te werken waardoor ik na een minuut weer op rustig looptempo de run kon hervatten. Op 1.8 km nog 1 maal een kleine wandeling, en toen de eindsprint ingezet om dat mijn voordeur in de verte al te zien was.

Resultaat van deze run 2.06km in 13.29 minuten. Door het ongemak van mijn maag was ik even bang dat deze run verloren zou gaan. Maar kijk uiteindelijk met een tevreden gevoel terug naar deze run, en als kers op de taart merk ik op dat de laatste restjes spierpijn verdwenen zijn. kijk al uit naar mijn 3de solorun, maar zaterdag eerst mijn eerste groepstraining.

 

Blog

Totale kilometers gelopen